Dom

Ik ben geen rekenwonder. Met cijfers ben ik niet zo goed, in ieder geval niet zonder rekenmachine. De rekenmachine in mijn brein is namelijk stuk waardoor bepaalde processen zoals optellen, aftrekken, delen en de tafels het niet doen. En hoe hard ik ook leer, nooit zal het antwoord op 6×7 automatisch in mijn hoofd opkomen. Gelukkig leiden er meerdere wegen naar Rome en kom ik er op mijn manier ook. Een voorbeeld van hoe dat gaat in mijn hoofd:

6×7=?
Wat ik wel weet is 3×7= 21
Toch? Dit wordt voor de zekerheid gecheckt omdat ik mijn brein niet helemaal vertrouw.
7+7=14, 14+7= (14+6=20, 7-6=1, 20+1= 21) dus 21 klopt.
2×3= 6, dus 2×21 is 42
6×7= 42

Moeite met cijfers en schatten

Zoals je kunt begrijpen heb ik meer tijd nodig dan mensen waarbij het antwoord ineens op popt. En dit was precies de reden dat ik vastliep op school. Daar werd namelijk verwacht dat je de tafels achter elkaar op kon dreunen omdat de antwoorden automatisch uit het langetermijngeheugen naar boven worden gehaald. Bij mij was dit niet het geval, wat resulteerde in een publiekelijke black out. Hetzelfde gebeurde bij het hardop lezen van muzieknoten tijdens saxofoon les (ik kon ze prima vinden op mijn instrument maar benoemen was lastig) en digitaal klokkijken (omdat dit niet automatisch wordt omgezet naar analoge tijden, blijf ik rekenen).

Naast mijn moeite met cijfers ben ik ook niet goed in het schatten van waarde. Dit kan gaan om geld, leeftijden of gewicht. Als kind (en regelmatig als volwassene) had ik werkelijk geen idee. Een auto kon in mijn ogen € 50,- of € 500.000 kosten. En kaas of olijven halen op de markt blijft spannend. Omdat ik niet weet hoeveel een pond kaas is, ben ik bang om met een piepklein stukje of kaas voor een heel weeshuis thuis te komen. En voor alle mensen die het leuk vinden om hun leeftijd door mij te laten raden, niet doen. Snappen jullie dan niet dat ik maar wat roep? Hoe moet ik nou weten hoe oud je bent?!

Lang leve de spellingscontrole

Daarnaast heb ik geen talenknobbel. Nederlands kan ik prima spreken, al is mijn woordenschat niet zo groot. In ieder geval niet met ingewikkelde, intellectuele woorden. Dit komt waarschijnlijk door mijn onvermogen om zware intelligente stof te lezen. Hier heb je aandacht en concentratie voor nodig en die mist bij mij wel eens. Maar ook zonder deze woorden in mijn ‘vocabulaire’ kan ik me prima uitdrukken. Al komen de zinnen er soms wat rommelig uit, dan praat ik sneller dan dat ik denk waardoor de zinsopbouw niet helemaal klopt.

En net als de meeste Nederlanders heb ik moeite met grammatica. Dit weet ik regelmatig te omzeilen door de zinsopbouw aan te passen waardoor ik een woord kan vermijden. De voorgaande zin is hier een mooi voorbeeld van. En letters door elkaar halen gebeurt ook nog wel eens, zoals de ei en ij en de f en de v, maar hé, lang leve de spellingscontrole.

Kennis als losse flodders

En dan mijn geheugen, dat geweldig geheugen van mij. Deze is niet zo best. Korte termijn, lange termijn, er lijkt soms geen geheugen te zijn. Het meeste wat ik lees, vergeet ik vrijwel direct. Omdat mijn hersens geen zin hebben om het op te slaan, ik het niet interessant genoeg vind of omdat ik afgeleid ben. Zo komt het regelmatig voor dat ik een zin een stuk of vijf keer moet lezen voordat ik begrijp wat er staat. Ik lees dan woorden maar geen betekenis.

Door dit slechte geheugen heb ik ook moeite met het onthouden van belangrijke jaartallen, namen, verjaardagen, de leeftijd van mijn vriend en ouders, het aantal jaren dat ik een relatie heb, de kleur van de auto waarin mijn vriendin met voor de zoveelste keer komt ophalen, adressen, wachtwoorden en codes die ik even snel moet onthouden. Erg vermoeiend. En door dit vermoeiende geheugen mis ik een brede context waarbinnen ik informatie kan plaatsen. Hierdoor is mijn kennis als losse flodders waardoor ik lastig over verschillende onderwerpen mee kan praten. Ik weet er gewoon te weinig van af en kan bepaalde linken niet leggen. Zo vraag ik me ieder jaar met Pasen weer af wat het is dat we vieren en baal ik ervan dat ik constant aan mijn vriend moet vragen hoe het ook alweer zit met het conflict in de Gazastrook.

Mijn creatieve brein

Maar ondanks al het bovenstaande heb ik geaccepteerd dat dit bij mij hoort en weet ik dat dit mij niet dom maakt. Mijn brein werkt anders en dat is oké, ik heb meer tijd nodig voor sommige taken en ook dat is oké. Ik ben trots op mijn aanpassingsvermogen en op al mijn stapjes en trucjes waardoor ik kan functioneren in deze ingewikkelde maatschappij. Want naast dit alles kan ik heel veel dingen wel. Zo ben ik goed met mensen. Ik ben sociaal, kan me goed verplaatsen in anderen en aanvoelen wat iemand nodig heeft. Daarnaast heb ik een groot zelf reflecterend vermogen en ben ik blij met mijn beelddenkende, associatieve en creatieve brein.

Dus voor iedereen die zich wel eens dom voelt omdat je hersens anders werken, dat ben je niet. Jij bent jij, met alles wat daarbij hoort en je bent goed zoals je bent!

Mathilde is 35 jaar oud en woont samen met haar vriend en zoontje van bijna 2 jaar. Zij heeft ADHD en regelmatig last van hypochondrie (de angst om ziek te worden). Graag geeft zij ons, in deze bizarre tijd, een kijkje in haar leven.

Gepubliceerd door babblogt

Wij zijn Stichting Buitengewoon Actieve Breinen. Als Stichting zijn we maatschappelijk betrokken en actief voor mensen met een diagnose ADHD/ASS en alles wat erbij komt. We zijn zelf mensen met een diagnose ADHD/ASS en alles wat erbij komt, dat is onze grootste motivatie.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: