De voordelen van thuiswerken

Vanaf maandag 16 maart ben ik gaan thuiswerken. Met aanvankelijke scepsis ben ik er toch maar aan begonnen. Aan het idee om thuis te gaan werken, heb ik heel erg moeten wennen. Ik was er nooit een voorstander van en wilde werk en privé zo goed mogelijk van elkaar gescheiden houden. Maar nu zou ik er dan toch aan moeten geloven. De scepsis die ik in mijzelf gewaar werd, vond ik dan ook niet zo vreemd. Maar ja, ik moest toch ook flexibel kunnen zijn, vond ik. De tijden vragen er nu om; nee ze eisen het zelfs gezien wat er nu speelt overal ter wereld: één gezamenlijke vijand en nog geen oplossing of bevrijding in zicht of op komst.

Gewenning

Vanaf mijn eerste thuiswerkweek tracht ik met de veranderende omstandigheden om te gaan en wissel de thuiswerkzaamheden zo af en toe af met een wandeling buiten want het is dagelijks mooi weer. Wel heb ik de neiging om te lang te blijven zitten op de werkplek en wanneer ik dan opsta, voel ik mij stram. Dat ik regelmatig moet bewegen en even een klein stukje lopen, schiet er weleens bij in en dan blijf ik toch weer te lang aan één stuk zitten. Af en toe sta ik toch op, neem in de keuken wat te drinken en ga daarna weer verder in mijn thuiskantoortje. Dat bestaat uit een tafel die van mijn opa is geweest, waar ik zelf vier tafelpoten onder heb gemonteerd, en een crèmekleurige stoel met zachte zetel en rugleuning die in te klappen is. Naar arbo begrippen verre van ideaal maar het lukt mij toch om op deze wijze thuis te werken.

Ik merk dat ik er gaandeweg aan begin te wennen om zo bezig te zijn. Op donderdag 19 maart ging ik echter voor het eerst weer naar kantoor, dit in overleg met Margriet die deze optie met Peter had besproken. Ik mag één dag in de week op kantoor werken om zodoende voeling met kantoor te houden. Hier maak ik dan ook graag gebruik van. Wel moeten alle aanwezigen wel de nodige afstand bewaren en andere maatregelen in acht nemen die nu in deze vreemde tijden van kracht zijn geworden. Dat ik één dag per week op kantoor mag werken doet mij goed want dan heb ik ook weer mijn loopje van twee kwartier per dag in de ochtend en de middag en dit wisselt mooi af met de drie dagen dat ik thuis zit.

Naarmate de thuiswerkperiode langer wordt, ga ik ook meer gewenning voelen om thuis aan het werk te zijn. Gaandeweg ga ik het zelfs prettig vinden om thuis te werken en ik merk dat dit ook zo zijn voordelen heeft. Ofschoon ik het ochtend- en middagloopje naar en van werk wel mis, is er het voordeel om ook op andere momenten aan het werk te zijn dan de gebruikelijke kantooruren. Daar ik bepaalde activiteiten niet altijd als werk zie, lukt het mij ook om bijvoorbeeld op een vrijdag bepaalde taken te doen die ik anders pas op de maandag erna zou kunnen doen. Zoals bijvoorbeeld het verwerken van facturen in digitale vorm.

Blogs schrijven

Tegenwoordig houd ik mij ook bezig met blogs. Ik begin ermee om er een paar te redigeren. Margriet legt mij uit wat dit inhoudt en schrijft er een document over waar op te letten. Ik merk dat dit redigeren mij best wel goed af gaat en vind het ook leuk om te doen. Margriet vraagt mij op een gegeven moment of ik kan beschrijven hoe ik deze tijd van corona nu ervaar. Dit besluit ik te gaan doen. Mijn eerste blog is het document dat ik eigenlijk voor mijzelf had geschreven over hoe ik het thuiswerken ervaar. Dit document beslaat drie A4-tjes, maar het lukt mij om dit terug te brengen naar twee A4-tjes. Het past uitstekend in de filosofie die met dit blog project wordt beoogd, namelijk hoe de verschillende bloggers deze rare tijd van corona ervaren. De diverse blogs zijn dan ook zeer divers van aard, zij het dat de basis voor deze blogs wel altijd corona als onderwerp hebben. Mijn tweede blog gaat over de veranderingen die zich voordoen in deze coronatijd zoals ik ze ervaar en waarneem en deze schrijf ik gericht als blog voor de Bab blogt community.

Op donderdag 14 mei heb ik mijn derde blog af. De sfeer in deze blog is weer heel anders dan in mijn eerste twee blogs. Toen ik hem schreef in de late avond van donderdag 7 mei en hem terug las, vond ik hem heel negatief. Op maandag 11 mei, tijdens het overtypen in Word, vond ik de sfeer eigenlijk best wel meevallen. Mijn stemming was tijdens en na het schrijven ervan immers heel anders van aard dan tijdens het overtypen ervan. Hoe ik mij voelde toen ik deze blog schreef, is ook duidelijk in het document terug te lezen. Maar het heeft therapeutisch voor mij gewerkt want mijn negatieve stemming aan het begin van het schrijven, verdween naarmate ik verder kwam met deze blog en toen ik er mee klaar was, voelde ik mij een stuk beter; de negatieve sfeer was min of meer verdwenen. Als gevolg hiervan heb ik aan het einde van deze blog ook wat tips neergezet voor als iemand niet lekker in haar/zijn vel zit en hier wat aan wil doen.

Ik heb een ritme kunnen vinden

Deze week (week 21, op woensdag 20 mei 2020, wanneer ik dit schrijf) is het inmiddels mijn tiende week van thuiswerken en ik ben het nu al gewoon geworden. Ik sta ’s ochtends op en ga zonder reistijd naar mijn thuiswerkplek in mijn ‘kantoortje’ in de woonkamer. Inmiddels vind ik het gewoon geworden wanneer ik thuiswerk. Regelmatig blijf ik dan wel te lang zitten soms een aantal uur achter elkaar en vergeet dan pauze te nemen. Wanneer mijn maag op een gegeven moment begint te knorren, besef ik dat ik moet pauzeren en ga dan in de keuken mijn lunch gebruiken. Daarna weer verder. Ik maak geen pauze wandelingen meer maar ga gestaag door totdat de klok de tijd van vijf uur in de middag bereikt. Dan vanaf vijf uur mag ik stoppen met werk maar het kan ook weleens wat later worden. Ik merk dat ik hier inmiddels een vast ritme heb ontwikkeld en dit bevalt goed. Het thuiswerken op deze manier kan ik dan ook voor langere tijd volhouden.

Ik weet natuurlijk ook dat de coronacrisis voorlopig nog wel zal voortduren en niet zomaar en snel weer zal verdwijnen. Dit is voor mij een uitgangspunt geweest om één en ander op de langere termijn aan te kunnen. Momenteel werk ik van de vier dagen in de week er twee thuis en twee op kantoor en dit bevalt mij goed. Zoals ik er nu tegenaan kijk, kan ik het best wel lang volhouden (blik van woensdag 20-05-‘20). Ik ben blij dat ik een ritme heb kunnen vinden voor het thuiswerken en niet de onrust voel die maakt dat ik steeds afgeleid ben. Thuis heb ik geen reistijd, hoef ik niet het OV in en kan mij op mijn taken concentreren van die dag. Het maakt ook niet uit wat het op zo’n dag voor weer is. Ik hoef toch nergens heen. Alleen met (het) werk bezig zijn met het besef dat thuiswerken ook zo zijn voordelen kan hebben en heeft!

Roy van Eijk is 60 jaar en werkt al ruim twee jaar bij stichting BAB. Op de administratie is hij de spin in het web en de geduldige mentor van menig vrijwilliger. Als mede-redacteur raakte hij geïnspireerd door de blogs, die we dagelijks publiceren en we hebben hem gevraagd om te beschrijven hoe hij deze tijd van Corona ervaart.

Gepubliceerd door babblogt

Wij zijn Stichting Buitengewoon Actieve Breinen. Als Stichting zijn we maatschappelijk betrokken en actief voor mensen met een diagnose ADHD/ASS en alles wat erbij komt. We zijn zelf mensen met een diagnose ADHD/ASS en alles wat erbij komt, dat is onze grootste motivatie.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: