Coronamoe – that’s reality

Donderdagavond, 7 mei 2020, komt het plotseling bij mij op. Ik word coronamoe. Waar het vandaan komt, weet ik niet. Trouw heb ik elke avond naar het RTL4- en NPO1 nieuws gekeken om mij te laten informeren over de laatste berichtgeving over het coronanieuws en aanverwante ontwikkelingen. Dagelijks de meest recente cijfers en verdere informatie over het aantal nieuwe besmettingen en opnames op de IC, het aantal sterfgevallen; cijfers die het RIVM ons dagelijks geeft. Maar na dagelijks en wekelijks de berichtgeving te hebben geabsorbeerd via de twee bovengenoemde omroepen, merk ik vanavond dat ik er genoeg van begin te krijgen. Het nieuws gaat al maanden over eigenlijk maar één onderwerp, zij het in vele verschillende gedaanten: corona. Ik begin er ineens genoeg van te krijgen. Terwijl ik juist iemand ben die de lange termijn wil aanhouden en deze tragedie zo goed mogelijk wil uitzitten en overleven. Maar vanavond is er ineens een andere mindset. Waar die vandaan komt, weet ik niet, maar het is er. Zo plotseling!

Real life

Ik heb het gevoel dat ik in een dip terecht ben gekomen. Direct besluit ik om deze gewaarwording meteen op te schrijven voordat ik het kwijt ben. Je weet maar nooit wat er nog meer kan gebeuren. Dit virus speelt met ons en wie weet wat het nog meer voor ons in petto heeft. Onze mindset wordt danig op de proef gesteld. Mindgames die het met ons speelt. Wat zal het op termijn met ons gaan doen? Ons geestelijk welzijn dat nieuwe uitdagingen te verwerken zal gaan krijgen en zich onherroepelijk naar ons lichaam zal gaan vertalen. Wat gaat of zal het gaan doen met ons lichaam en ons collectief bewustzijn? Niemand die het op dit moment kan weten.

Stiekem stel ik mij voor dat ik naar een speelfilm zit te kijken die over dit onderwerp gaat en terwijl de film nog amper is begonnen wil ik al weten hoe dit gaat aflopen. Maar wat ik ook wil, ik heb niets te willen. Deze film speelt zich in real life af en ik kan het niet vooruit of achteruit spoelen. Vooruit al helemaal niet; ik moet deze film, helaas noodgedwongen, helemaal uitzitten of ik nu wil of niet. Achteruit spoelen heeft geen zin; ik wil alleen maar de uitkomst weten. Ik besef dat deze film real life is en geen droom of film. Nee, het is zelfs geen nachtmerrie. Uit een nachtmerrie kun je en zal je vroeg of laat wel ontsnappen, ook al lijkt het zo dat wanneer je er middenin zit, er geen ontsnapping mogelijk is. Een nachtmerrie eindigt, hoe erg die ook is. Je wordt toch een keer wakker. Maar dit is geen film, droom of nachtmerrie. Dit is echt, dagelijkse realiteit inmiddels, maar toch. ondanks alles gaat het leven door en neemt het zijn loop in de tijd. Life goes on.

Life goes on
It happens ev’ry day
So appreciate what you got
Before it’s taken away

No use runnin’ ‘round lookin’ scared
Life could get you when you’re unaware
One day it’s gonna come, so you better accept it
Life will hit you when you least expect it

Life goes on – Ray Davies (The Kinks) – 1977

Trial-and-error

Het leven is ondoorgrondelijk en stelt ons op de proef, of we nou willen of niet. Elk punt in de geschiedenis zal dit soort perioden hebben gehad, zoals oorlogen, natuurrampen en wat al dies meer zij. Maar wij, de huidige bewoners, jong en oud, op deze planeet, krijgen nu ons deel in de wereldgeschiedenis. We zitten er middenin en weten met geen mogelijkheid hoever we al zijn en wat er nog komen gaat. Het is niet aan ons om dit nu al te weten. We moeten er mee dealen, ongeacht wat we ervan vinden. Wij hebben weinig te willen. Corona is hier en bepaalt ons leven volledig. Dat is de realiteit. Ontsnappen kan niet. Er is wereldwijd één gemeenschappelijke vijand, niemand is neutraal zoals dat in een oorlog tussen landen wel kan zijn en is geweest maar nu niet. We moeten de waarheid onder ogen zien.

Gaandeweg gaat de mensheid dit wereldwijde probleem oplossen. We moeten wel, hebben geen enkele keus. De vraag is: hoe? Voor vaccins en medicijnen is het nog te vroeg; er is nog te weinig kennis om deze te kunnen maken. De knappe koppen doen hun uiterste best maar moeten via trial-and-error nog heel veel ontdekken en al doende tot wijsheid komen. Veel geduld, onderzoek, testen, proberen, zoeken, falen, blijven proberen en zoeken en uiteindelijk, na zeer vele inspanningen, slagen en de wereld weer bevrijden van deze zeer verschrikkelijke realiteit. De ultieme test (?) voor de mensheid.

Hoe zal dit aflopen. Ik zou willen dat ik een tijdreis kan maken om slechts eenmalig naar de toekomst te gaan, precies naar dat moment waar ik kan zien hoe het met deze pandemie is afgelopen. En om zo te zien hoe het is afgelopen en hoe de mensheid verdergaat. Maar het eind van de film krijg ik niet te zien. Dit is immers geen film. Dit is real life. Het echte leven zoals het zich nu voor ons allen ontvouwt. We moeten er het beste van maken, ongeacht wat er allemaal nog komen gaat. That’s reality!

Life is what happens to you while you’re busy making other plans

Beautiful boy – John Lennon – 1980

Tip tegen een dip

Zo aan het eind te zijn gekomen van het schrijven van deze blog merk ik dat ik mij nu beter voel en niet meer in een dip zit en mij inmiddels min of meer oké voel.

Hoe is deze blog tot stand gekomen? Ik kwam donderdag 7 mei 2020 laat in de avond ineens in een dip terecht en moest dit wel opschrijven. Gaandeweg het schrijven van deze blog ging ik mij minder slecht voelen en op het laatst, nadat ik alles had opgeschreven, was ik weer min of meer ok. Met het schrijven van deze blog heb ik mij uit deze dip geschreven. Elk nadeel (mijn dip) heeft zijn voordeel (deze blog). Deze laatste zin heb ik ‘geleend’ van Johan Cruijff en ietwat aangepast naar mijn stemming van dat moment. De woorden tussen de haakjes heb ik zelf toegevoegd. ‘Elk nadeel heb z’n voordeel’ is één van de bekendste uitspraken van Johan Cruijff.

Ik ben dan ook van mening dat ik mij, met dit verhaal, uit mijn dip heb geschreven. Dit is een tip die ik nu dan ook aan anderen kan geven. Deze tip kwam vrijdagochtend 8 mei 2020 tijdens het ‘wakker worden en mijmeren’ proces in mij op. Als je onverhoopt eens niet zo lekker in je vel zit en baalt van zaken die jou dwars zitten, probeer deze dingen dan op te schrijven. Zoiets als het van je afschrijven van dat wat je dwarszit. Ben je geen schrijver of wil je niet schrijven, probeer dan iets anders wat voor jou wel kan werken. Maak bijvoorbeeld een wandeling, ga op een bankje in het park zitten en droom weg, ga sporten of muziek luisteren die jou op dat moment een goed gevoel geeft of doe iets anders wat voor jou wel werkt. Dit kan voor iedereen iets anders zijn. Maar als je met je demonen blijft zitten, dan word je er zeker niet beter van.

Roy van Eijk is 60 jaar en werkt al ruim twee jaar bij stichting BAB. Op de administratie is hij de spin in het web en de geduldige mentor van menig vrijwilliger. Als mede-redacteur raakte hij geïnspireerd door de blogs, die we dagelijks publiceren en we hebben hem gevraagd om te beschrijven hoe hij deze tijd van Corona ervaart.

Gepubliceerd door babblogt

Wij zijn Stichting Buitengewoon Actieve Breinen. Als Stichting zijn we maatschappelijk betrokken en actief voor mensen met een diagnose ADHD/ASS en alles wat erbij komt. We zijn zelf mensen met een diagnose ADHD/ASS en alles wat erbij komt, dat is onze grootste motivatie.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: