Juf mama

Een nieuwe dag, dezelfde zorgen… ho wacht! Niet alleen dezelfde zorgen; ook nog wat zorgen erbij 😊 Er is namelijk op school een nieuwe oplossing bedacht voor het feit dat de kinderen lessen missen in deze periode. Het schoolwerk mag opgehaald worden en er is een online omgeving aangemaakt. Via deze online omgeving zal eens per week een gesprek met de juf plaatsvinden en de rest van de tijd is het de bedoeling dat alle mama’s en papa’s of andere verzorgers de taak van de leerkrachten overnemen.

Alles kan, behalve wanneer het even moet

Een super initiatief en helemaal van deze tijd met alle online mogelijkheden van nu. Ook een mooie gelegenheid om extra aandacht te besteden aan educatie. En een manier om mee te krijgen wat ze nou allemaal doen en hoe ik als moeder hierin misschien wat extra kan helpen. Als toegewijde moeder lag, in gedachten, daar mijn juffie outfit al klaar. De cliché zwarte rok, witte blouse en bril zonder sterkte. Ik zag het al voor me hoe ik daar zou staan voor een groen schoolbord met mijn denkbeeldige liniaal. Ik zou er wel even zorgen dat al het schoolwerk PERFECT zou gaan. Want het is in mijn wereld immers alles of niets. DIT ZOUDEN WE WEL EVEN DOEN!

Laat het alleen niet zo simpel zijn als dat het lijkt. Natuurlijk heb ik ervaring in het één op één helpen met schoolwerk. En zelfs in groepjes ondersteunen met schoolwerk is geen enkel probleem. Maar nu hier in deze situatie? Dit is toch anders. Probeer het maar eens om je eigen gedachten op een rijtje te krijgen, een strakke planning te hanteren en het handelen van het huishouden onder controle te krijgen, je om te toveren tot juffie mama en ondertussen een driejarige hangend aan je been te vertellen dat hij nu eventjes iets anders moet doen dan mama uit balans proberen te krijgen.

Hij weet altijd precies wat hij moet doen om mijn aandacht te krijgen. Die aandacht die ik ook maar al te graag geef. Maar nu moet ik hem vertellen dat hij zichzelf moet vermaken. Ken je dat? Dat alles kan, behalve wanneer het even moet? Zichzelf vermaken kan hij soms… zeker… MAAR NIET NU. Voor hem is het ook anders. Behalve dat mama nu opeens voor juf moet spelen, lijkt het huis opeens ook kleiner te zijn geworden. De kamers waar hij normaal gesproken gewoon naar binnen kan wandelen, zijn nu op slot. Want papa werkt thuis en de broers zitten aan hun huiswerk. Mama pendelt tussen de kamers. En voor deze keer maak ik dan toch de keuze om de iPad uit de kast te halen. Niet iets waar ik normaal voor zou kiezen, maar opeens lijken vierkante ogen even niet zo erg. 

Loslaten van perfecte schema’s

Waar de een moeite heeft met begrijpend lezen, heeft de ander dat met spelling. En dan zijn er nog de creatieve opdrachten waar juffies begeleiding bij nodig is; handenvol in ieder geval. En al went alles met de tijd en vinden we langzaam onze draai in het thuis-scholen, vraag ik me echt af hoe mensen aan andere nodige dingen toekomen. Het ene moment lijkt het namelijk alsof alles kan en de jongens allemaal hun eigen ding goed voor elkaar krijgen. Zelfs de jongste spruit is dan lief aan het spelen. Maar eerlijk gezegd is het grootste gedeelte van de tijd een soort van hooghouden van twee ballen terwijl ik het met één al niet kan. Gelukkig kunnen we erom lachen. En kunnen we relativeren en ons bedenken dat zolang we positief blijven en niks in totale overvloed plaatsvindt, het ook echt wel goed zal komen. Een foutje meer of minder, een uur met vierkante ogen of een werkje dat nog niet af is om 14:00 uur. We overleven het wel.

En ouders die hard aan het werk zijn en video calls moeten hebben met hun kind op schoot, zijn we onderhand nu ook al gewend. Maakt die meeting ook net wat minder gespannen, zo’n klein kindje dat het gesprek onderbreekt om iets te zeggen. Misschien is dat wel hetgeen dat we het meest leren in deze tijd, iets wat we vaak verliezen in het leven. Flexibel zijn, ons wat minder zorgen maken en net wat minder perfectionistisch zijn om erachter te komen dat dan ook alles wel goed komt. Van het loslaten van de perfecte schema’s die ik in mijn hoofd had en per se moest naleven in deze tijd met de kinderen tot de juist onverwachte momenten die alles weer goed maken. Alles is goed… En wie weet dat deze periode wel wat nieuwe docenten oplevert aan het einde van de rit, nu dat de scholen weer bijna opengaan. Dat zou toch mooi zijn!

Hoe hou jij alle ballen hoog? Heb jij de ultieme tip voor juf mama’s, meester papa’s en thuiswerk mama’s en papa’s?

Mama Noe • 30, bewezen superkrachten: ASS, AD(H)D, hoogsensitief •

Moeder van • 2 zelfgemaakte menswezens met dezelfde superkrachten + 2 cadeau gekregen exemplaren met weer andere superkrachten•

Vrouw van • man met opa-petje & bril •

Te vinden op • instagram: @messymomnoe

Gepubliceerd door babblogt

Wij zijn Stichting Buitengewoon Actieve Breinen. Als Stichting zijn we maatschappelijk betrokken en actief voor mensen met een diagnose ADHD/ASS en alles wat erbij komt. We zijn zelf mensen met een diagnose ADHD/ASS en alles wat erbij komt, dat is onze grootste motivatie.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: