Mooi anders

Als klein meisje voelde ik me vaak anders dan de anderen… Ik kan me één moment in mijn puberteit nog heel goed herinneren: ik stond in een overvolle bus met andere scholieren, onderweg naar de middelbare school in de stad. Opeens kreeg ik heel sterk het gevoel en de gedachte ‘ik hoor hier niet, ik hoor hier niet bij, ik ben niet zoals zij.’ Dat moment is me altijd bijgebleven en ik geloof ook niet dat ik dat ooit zal vergeten. Wat het precies inhield, het anders zijn, stond ik toen nooit bij stil.

We zitten allemaal in dezelfde situatie

Heel veel jaren, een huwelijk, twee kinderen en een scheiding later, kreeg ik van één van mijn beste en liefste vrienden het gedicht ‘je bent zo mooi anders’ in een lijstje van haar cadeau. Het heeft lange tijd in mijn woonkamer gestaan en ik las het vaak even snel.

De laatste tijd, sinds de intelligente lockdown, is het gevoel van ‘anders’ zijn weer meer op de voorgrond. Want ik begrijp het overgrote deel van de mensen niet. Ik begrijp niet waarom mensen met hun partner boodschappen gaan doen terwijl er zo duidelijk verzocht wordt om het niet te doen. Ik begrijp niet dat mensen met het hele gezin naar de milieustraat rijden om hun rommel te dumpen omdat ze nu de tijd hebben om hun zolder op te ruimen. Ik begrijp niet dat er schijt-aan-corona-feestjes worden gegeven. Ik begrijp niet dat mensen op zaterdag met het hele gezin gaan shoppen. Ik begrijp niet dat mensen naar stranden gaan terwijl er zo vaak is opgeroepen om dat NIET te doen. Ik begrijp niet dat volwassenen gaan samenscholen en ik begrijp ook niet dat zo ongeveer 90% van de mensen op social media precies lijken te weten hoe het virus zich ontwikkelt en hoe ze een land moeten besturen. Ik begrijp ook niet dat mensen zo mopperen op de situatie zoals die nu is. We zitten allemaal in dezelfde situatie, allemaal op een andere manier. We moeten roeien met de riemen die we hebben.

Kijk vooral naar wat wel kan

Als je door het virus ziek geworden bent, dan heb je het zwaar.

Als je door het virus een dierbare bent verloren, dan heb je het zwaar.

Als je door het virus niet bij je ouders die ziek zijn op bezoek kunt, dan heb je het zwaar.

Als je door het virus je eigen bedrijf ten onder ziet gaan, dan heb je het zwaar.

Maar ben jij gezond, zijn je geliefden gezond, heb je dagelijks te eten en te drinken, heb je een dak boven je hoofd, ben je in een veilige thuissituatie, kun je je vaste lasten betalen et cetera? Maak het jezelf dan niet moeilijk door te bedenken wat je graag had willen doen, maar kijk vooral naar wat wel kan! Er is nog zoveel meer te beleven, ook al (be-) leven we nu alles anders.

Wil je een feestje? Hang dan zelf de slingers op!

Klik op foto voor praktijk

Berlinda de Graaf – Reurink is 45 jaar, getrouwd met Jochem en moeder van twee pubers, zoon Melvin van 17 jaar en dochter Miron van 14 jaar. Samen met hun twee honden wonen zij in het Overijsselse Dalfsen. Berlinda heeft een passie voor het Mediumschap en is werkzaam in haar eigen praktijk. Naast deze passie schrijft zij graag. Haar blogs gaan over alledaagse dingen, leuke en minder leuke gebeurtenissen.

Gepubliceerd door babblogt

Wij zijn Stichting Buitengewoon Actieve Breinen. Als Stichting zijn we maatschappelijk betrokken en actief voor mensen met een diagnose ADHD/ASS en alles wat erbij komt. We zijn zelf mensen met een diagnose ADHD/ASS en alles wat erbij komt, dat is onze grootste motivatie.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: