Vandaag is de dag

Na al die weken is vandaag de dag. De dag dat het eindelijk gaat gebeuren; geen ontkomen meer aan. Hyperfocus laat me alsjeblieft niet in de steek. Vandaag heb ik je nodig, heel erg nodig.

De dans ontsprongen

Dit is namelijk de dag dat ik alle taken ga doen die ik al weken voor me uit aan het schuiven ben. Je zou denken dat ik hier, in deze periode, alle tijd voor heb. Maar in plaats van het maken en versturen van facturen, uitpluizen van mijn kinderopvangtoeslag, het op orde brengen van mijn administratie en doen van belastingaangifte, ben ik bezig geweest met zaken die ik interessanter en dus noodzakelijker vond. Uitstelgedrag ten top. En nu heb ik een manier bedacht om dit de baas te zijn. Niet aanstellen, gewoon doen!

Het idee begon al weken eerder. Ik had besloten dat ‘de dag’ een dag moet zijn waarop mijn vriend thuis is zodat hij voor Luuk kan zorgen en ik mijn handen en hoofd werkelijk vrij heb. Opgesloten in de studeerkamer zonder mobiele telefoon, zonder afleiding. Op zondag vraag ik mijn vriend naar zijn rooster voor de komende week. Maandag is hij vrij. Maandag?! Maar dat is morgen al! Dat kan niet, morgen kan ‘de dag’ niet zijn. Van het idee dat ik morgen al aan de slag moet, word ik zenuwachtig en raak ik al overprikkeld. Ik beland in een chagrijnige bui en heb nergens zin meer in.

Op maandag blijkt mijn vriend toch thuis te moeten werken. Ik voel een opluchting. Zonder dat ik er iets aan kan doen, heb ik eraan kunnen ontkomen. Ik laat het los en leg me er bij neer dat vandaag niet de dag is, terwijl de taken die ik nog moet doen achter in mijn hoofd rond blijven spoken.

Vandaag dan echt

En dan is het vrijdag, mijn officiële werkdag, en nu ik thuis ben, is dat de perfecte dag voor al mijn taken. Ik word wakker met kriebels in mijn buik en voel een grote weerstand. Dit wil ik niet, deze berg wil ik niet beklimmen; mag ik er alsjeblieft met een grote boog omheen? De spanning die ik voel in mijn buik, stijgt naar mijn hoofd en daar gaan we.

Misschien is het toch beter om alle taken over een paar dagen te verspreiden, of alles te verschuiven naar volgende week? Ik voel me niet fit en ben ook nog eens ongesteld! Daarnaast is het prachtig weer, zonde om binnen te zitten. Oh, en ik moet ook nog yoga doen en wandelen want daar word ik ontspannen van. Maar wanneer moet ik dat nou doen? Nu? Of eerst douchen? Ontbijten? Mijn hoofd wordt steeds drukker en de gedachten chaotischer, alles gaat door elkaar en ik weet niet meer waar ik moet beginnen. Ik pak mijn mobiel en verdwijn in nutteloze berichtjes en filmpjes.

Heel even volmaakt gelukkig

Plotseling kijk ik op van mijn mobiel, weer een half uur voorbij. Ik besluit dat het maar eens tijd wordt om te douchen. In plaats van na het douchen naar beneden te gaan voor een ontbijt, zit ik ineens op zolder de was te vouwen. ‘Focus, Mathilde!’. Ik ga naar beneden om te ontbijten en kom Luuk tegen. Dikke knuffel, boekje voorlezen, fruit geven, insmeren met zonnebrandcrème, schoenen aan, zodat hij gezellig met papa naar buiten kan. Iedereen het huis uit, ruim een half uur verder, tijd voor ontbijt. Ik besluit voor pannenkoeken te gaan en pak meel, eieren en melk. Ondertussen bedenk ik me dat Luuk zijn zonnepet te klein is geworden en voor ik het door heb, heb ik via internet al een nieuwe gekocht. Blij met mijn pet bedenk ik me wat ik ook alweer aan het doen was. O ja, pannenkoeken.

Ik ga snel aan de slag, de ochtend is namelijk al bijna voorbij. Maar snel lukt niet, ondertussen word ik steeds afgeleid. Zo ben ik al een lijstje voor de taken begonnen en schrijf ik op een ander papier zinnen voor mijn toekomstige blog. En dit alles terwijl ik de pannenkoeken bak en met regelmaat op mijn mobiel kijk of ik nog berichtjes heb gekregen. Alles gaat moeizaam en traag deze ochtend, zelfs mijn pannenkoeken doen er een eeuwigheid over om gaar te worden! Uit frustratie gooi ik het laatste deel van mijn beslag weg en prop, staand bij het aanrecht, de vers gebakken pannenkoeken naar binnen totdat ik er buikpijn van krijg. De chaos wordt groter en de spanning neemt toe. En net op het moment dat ik het uit wil schreeuwen, gaat de deurbel. Daar staat mijn kleine lieve mannetje met een bos gele tulpen in de deuropening. De wereld staat stil en heel even ben ik volmaakt gelukkig.

Reddingsboei

Dan, als Luuk in bed ligt, krijg ik een conflict met mijn vriend. Dit is de druppel. Ik voel me intens verdrietig en volledig onbegrepen. Ik huil alles eruit, kan niet meer stoppen en raak verstrikt in mijn eigen emotie. Het wordt groter en groter. En dan voel ik ineens sterk de behoefte om bezig te gaan met de taken die ik al weken voor me uit aan het schuiven ben. Niet om mijn emoties uit de weg te gaan maar om me te kalmeren. Met betraande wangen pak ik pen en papier en maak ik mijn takenlijst.

Hoe meer er op papier komt hoe meer lucht ik krijg. Mijn lijst voelt als een reddingsboei die voorkomt dat ik verdrink in mijn eigen tranen. Hoe meer taken ik doe, hoe rustiger ik word. Natuurlijk is het niet zo verschrikkelijk als ik dacht. Ik krijg er zelfs plezier in en merk hoe fijn ik het vind om weer overzicht te hebben, bezig te zijn met lijstjes, schema’s en cijfers. Op dat moment besluit ik om lief voor mezelf te zijn; dat niet alles in één dag hoeft. Eén of twee taken voor vandaag is voldoende, de rest komt volgende week. En daar sta ik dan, bovenop mijn berg, het uitzicht is weids en sereen en ik begin rustig, stap voor stap, aan mijn weg naar beneden.

Mathilde is 35 jaar oud en woont samen met haar vriend en zoontje van bijna 2 jaar. Zij heeft ADHD en regelmatig last van hypochondrie (de angst om ziek te worden). Graag geeft zij ons, in deze bizarre tijd, een kijkje in haar leven.

Gepubliceerd door babblogt

Wij zijn Stichting Buitengewoon Actieve Breinen. Als Stichting zijn we maatschappelijk betrokken en actief voor mensen met een diagnose ADHD/ASS en alles wat erbij komt. We zijn zelf mensen met een diagnose ADHD/ASS en alles wat erbij komt, dat is onze grootste motivatie.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: