Insomnia

Mama Noe • 30, bewezen superkrachten: ASS, AD(H)D, hoogsensitief •

Moeder van • 2 zelfgemaakte menswezens met dezelfde superkrachten + 2 cadeau gekregen exemplaren •

Vrouw van • man met opa-petje & bril •

Talenten • dingen op kleur sorteren, horen wat de kinderen fluisteren 2 kamers verderop, vergeten wat ik vergeten ben

Daar lig ik dan, te staren in het donker terwijl mijn hart bonst alsof ik de marathon heb gelopen, nee sorry, heb gerend. Mijn lichaam is al dagen voorzien van een continu ‘baksteen in mijn buik’ gevoel. Ik hap naar adem, alsof het iets is waar ik over na moet denken. Blijven ademen Noe, blijven ademen.

Nieuwe realiteit

Nou, bij deze: welkom in het Corona-tijdperk. Het leven nu is zo onwerkelijk dat het eerder lijkt op een bizarre film. Zoals Contagion of Outbreak. Films die ik überhaupt al liever oversla, want iedere vorm van negativiteit kan voor mij een trigger zijn.

Maar dit is de nieuwe realiteit en het dringt steeds meer tot me door. Het virus is hier en het heeft ons allen in de ban. Er gaan mensen daadwerkelijk dood. De paniek slaat om zich heen, mensen hamsteren eten en toiletpapier (iets dat ik nu nergens meer kan vinden, HELP!), de scholen zijn dicht, opa en oma kunnen we niet meer bezoeken. Medische behandelingen gaan niet door, bedrijven sluiten en ontslagen vallen. Iedereen beleeft een eigen versie van deze verschrikkelijke nachtmerrie.

Overweldigend

Alle prikkels komen nu extra hard binnen. Mijn interne alarmsysteem slaat af bij het minste geringste. Die steen in mijn maag voelt zwaarder en zwaarder en ik heb voor mijn gevoel de meest toegepaste methodes geprobeerd om het gewicht te verlichten, maar misschien mis ik iets cruciaals:

1. Beginnende met de welbekende nonchalante aanpak waar een ieder mee begon: “De gewone griep is erger, het zal allemaal wel meevallen” 

2. Toen de beproefde ik-lees-alles-en-maak-mezelf-helemaal-gek-aanpak, met groot succes; ik werd er met de seconde angstiger van…

3. Opgevolgd met de de-wereld-vergaat-ik-ben-ziek-ik-ga-dood-wat-moet-er-met-de-kinderen-gebeuren-aanpak. 

4. Eindigend met de ik-weet-het-allemaal-niet-meer-verstop-me-onder-de-deken-en-ga-slapen-aanpak. En daar lig ik dan, in bed, zonder te slapen, want dat komt er deze dagen niet zo van…  

Om me vervolgens te bedenken, hoe nu verder? Ik heb nog niet eerder zo’n overdreven behoefte gehad aan controle. Het is overweldigend, terwijl ik me echt wel besef dat ik moet accepteren dat ik dat deze keer HELEMAAL niet heb. Althans, niet over het virus, niet over anderen, niet over de maatregelen die genomen worden of genomen hadden moeten worden en niet over wat er nog komen gaat. Maar, misschien wel over mezelf…

Adem in, adem uit

En in het moment van dat besef, komen al mijn superkrachten samen en houden reünie met mijn PTSS. Nee, dit lijkt niet op enige controle. Dit is PANIEK! Hoe ging dat ook alweer? O ja. Adem in, adem uit. Ik probeer me te focussen op mijn ademhaling, en te aarden in mijn lichaam.

Langzaam maar zeker worden de negatieve geluiden in mijn hoofd zachter en kan ik even in het hier en nu zijn… in stilte… starend in de nacht.

Ik vertel mezelf dat ik er het beste van ga maken. Hoe? Dat weet ik nog niet. Maar het is een begin. Ik maak lijstjes in mijn hoofd van alle goed klinkende ideeën, hoewel ik die morgen weer vergeten ben. Maar, hoe dan ook, besluit ik er het beste van te maken. Juist nu! Ik zie morgen verder en laat vandaag voor vandaag. En mocht de morgen niet meer komen? Realiseer dan dat die toch al niet beloofd was, met of zonder Corona. ❤️ 

Wat ik me afvraag:
Waar heb jij het meeste moeite mee?

Wat komt bij jou het hardste binnen?

En wat doe jij om je in deze tijden staande te houden met alles dat bij je binnen komt?

Te vinden op • instagram: @messymamanoe

Facebook: Mama Noe of op www.mamanoe.nl

Gepubliceerd door babblogt

Wij zijn Stichting Buitengewoon Actieve Breinen. Als Stichting zijn we maatschappelijk betrokken en actief voor mensen met een diagnose ADHD/ASS en alles wat erbij komt. We zijn zelf mensen met een diagnose ADHD/ASS en alles wat erbij komt, dat is onze grootste motivatie.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: