Een introductie in corona tijd

Hallo allemaal! In deze moeilijke, onrustgevende tijd heb ik een aanbod gekregen om te gaan schrijven hoe het is om gelabeld en al deze corona pandemie door te komen. Ik ben Vera, een 31-jarige alleenstaande moeder, verpleegkundige in opleiding en werkzaam binnen de geriatrie ofwel de ouderenzorg. Ik heb ADHD- C (het gecombineerde type), HSP en hoogbegaafd.

Het woonzorgcentrum waar ik werk, is helaas fors getroffen door het coronavirus. We hebben ongeveer vijftien besmette bewoners en zeven besmet geraakte collega’s. De werkdruk is hoog en het ziekteverzuim ook. Ik werk in een centrum met achtenveertig bewoners, verdeeld over twee afdelingen.

Ik moet even benoemen dat ik op afdeling 2 werk en daar is nog maar één vastgestelde coronabesmetting. Op afdeling 1 zijn helaas de overige veertien besmettingen.

Wie is er besmet en wie niet?

Het is een rare tijd, deze hele corona pandemie. Ik werk onder intense druk. Ik heb mijn dochtertje van vijf al tweeënhalve week niet vastgehouden. Mijn dochter heb ik ondergebracht bij mijn ouders, aangezien ik helse uren maak. Werkweken van meer dan vijftig uren zijn niet gek op dit moment. Ik werk vier á vijf dagen en dan heb ik één dag dat ik totaal instort en mijn bed niet uitkom. Die dag slaap ik vooral en probeer mijn lichaam de rust te geven die het zo overduidelijk nodig heeft. De volgende dag raap ik mezelf weer bij elkaar en door gaan we weer.

Er is lichtelijke paniek onder mijn collega’s omdat er een tekort is aan beveiligende maatregelen. Er wordt aangegeven: gelieve niet met meer dan één persoon naar binnen te gaan bij een cliënt, aangezien er tekorten zijn van de beschermende schorten. De mondkapjes moesten in het begin opnieuw gebruikt worden. Nu gelukkig niet meer. Sinds gisteren moet iedereen preventief met een mondkapje lopen. Ook is er angst om besmet te raken, want heel vaak zijn het toch ook bewoners zonder de bekende klachten als droge hoest, keelpijn en pijn op de longen, die toch besmet blijken met het coronavirus. Wie is er besmet en wie niet? De bewoners, veelal dementerenden, zijn eenzaam, verdrietig en bang. Naast de zorg moeten wij de gehele zorg van de mantelzorgers overnemen; deze mogen namelijk al een aantal weken niet meer binnen in het woonzorgcentrum komen.

Saamhorigheidsgevoel

In mijn geval zeg ik dat ik blij ben dat ik ADHD heb. Mijn energielevel is veelal hoog. Ik slik dexamfetamine om mijn ADHD onder controle te krijgen. Hierdoor wordt het rustig in mijn hoofd, maar het zorgt ook dat ik een energie boost krijg, die ik op dit moment heel erg goed kan gebruiken. Ik weet dat ik wederom aan het werk ben op energie die ik eigenlijk niet heb, maar die door de pil komt. Dat is voor nu, een probleem voor later. Nu moet ik er staan. Staan voor mijn bewoners en mijn collega’s.

Het saamhorigheidsgevoel op het werk is gigantisch groot. We staan met z’n allen voor een onzichtbare vijand. We weten niet wie er besmet is en wie niet. Ondanks alle druk, alle stress, het verdriet en de gevoelens van paniek, gaan we toch door en blijven we de zorg geven die zo broodnodig is. Ook al mis ik mijn dochter verschrikkelijk en realiseer ik me dat ik voor nu de beste keuze heb gemaakt, voel ik me ontzettend schuldig dat ik haar bij mijn ouders laat zijn. Ver weg van het hele corona gebeuren. Het hooggevoelige in mij kan dit maar erg moeilijk handelen om eerlijk te zijn. Soms is het beter om maar even je gevoel uit te zetten.

Graag vertel ik jullie een andere keer meer over mijn ervaringen binnen de corona pandemie.

Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte en alsjeblieft BLIJF THUIS. Ga niet naar buiten. Bij mij op het werk sterven er mensen aan dit klote virus! BLIJF THUIS, niet alleen voor jezelf, maar ook voor de mensen om je heen. SAMEN kunnen we dit virus aan!

Gepubliceerd door babblogt

Wij zijn Stichting Buitengewoon Actieve Breinen. Als Stichting zijn we maatschappelijk betrokken en actief voor mensen met een diagnose ADHD/ASS en alles wat erbij komt. We zijn zelf mensen met een diagnose ADHD/ASS en alles wat erbij komt, dat is onze grootste motivatie.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: