ASS in de tijd van Corona

Auteur: feniksveer — 30 maart 2020

Voor mij is het moeilijk om te bepalen of het wel goed gaat met me of dat ik ziek ben. Door mijn buitengewoon actieve brein verloopt mijn prikkelverwerking anders. Ik kan de hele dag de prikkels om bijvoorbeeld te eten, te drinken of naar de wc te gaan, onderdrukken. Ik kan pijn onderdrukken. Mijn reactie op geluid of licht niet, maar interne prikkels wel. Een half jaar geleden had ik eens koorts en het duurde zeker twee dagen voordat ik het doorhad.

Verbeelding

Drie weken geleden deed ik boodschappen en mijn longen voelden raar, wat kriebelig, en ik raakte een beetje buiten adem. Zou het? Het ging door mijn hoofd. Zou het Corona zijn? Nee, stel je niet aan! Ik checkte thuis mijn temperatuur. Die was iets verhoogd, maar zeker geen koorts. Ik voelde me in verwarring. Was ik ziek of ging mijn verbeelding met me op de loop? Een paar dagen later voelde ik mij prima. Niets aan de hand. Zie je wel, dacht ik, het was mijn verbeelding.

Hoe vaak heb ik niet bij de huisarts dingen laten nakijken. Er is zelden of nooit iets aan de hand. Verkrampingen van spieren die geen duidelijke oorzaak hebben. Waarschijnlijk door stress. Een bultje in mijn ringvinger, die geen probleem scheen te zijn. Hij groeit al enige tijd niet meer. Verdachte moedervlekken die ouderdomsvlekjes bleken te zijn. Wat is een probleem en wat niet? Wat mij betreft, is niets een probleem, behalve de iets te diepe basklanken van de stereo, of de te laag staande zon in de winter. Ik ben meestal pas ziek wanneer ik letterlijk in elkaar stort.

Lichamelijke klachten serieus nemen

Maar nu is er het COVID-19 virus, waar mensen nog geen goede afweer tegen hebben, en geen medicijn. Milde klachten zeggen niets over het verdere verloop van de ziekte. We horen spookverhalen over gisteren een beetje keelpijn en vandaag overleden. Wanneer ik in elkaar stort van Corona, ben ik er geweest, dus kan ik voor mezelf hopen dat het bij lichte klachten blijft. Maar, en dat maakt het pas echt ingewikkeld, gaat het niet om mij alleen. Het virus is best wel besmettelijk, zelfs zonder dat je wat merkt.

Mijn hele leven heb ik weerstand tegen de nabijheid van mensen moeten wegstoppen. Ik ben gewend dat ik moet uitleggen wanneer ik geen zoen of knuffel wil geven, want ik mag me niet aanstellen. Tastzin is echter een van de andere prikkels van buitenaf waar ik moeite mee heb. En daar gaat die stroom van gedachten op de loop. We moeten hoe dan ook anderhalve meter afstand houden, maar niet iedereen houdt zich daaraan. Wie zich daar niet aan houdt, “want wie gelooft er nou in dat Corona gedoe”, wil dat ik mij er ook niets van aantrek. En daarbij mag ik niet mijn weerzin laten blijken, want we zijn toch goed met elkaar. Wanneer ik terugdeins, heeft de ander een mening over mij. Dat ik wel geloof dat Corona een probleem kan zijn, of dat ik eigenlijk niet goed met een persoon ben. En nu heb ik lichte klachten, geen koorts, wil niemand aansteken, moet thuisblijven, elke uitnodiging afslaan, mensen uit de weg gaan, niet te dichtbij komen, mag ook niemand afwijzen. Ik mag me niet aanstellen, mag niet in paniek raken, maar moet mijn lichamelijke klachten wel serieus nemen. Het zijn mijn longen die pijn doen, ben ik morgen dood? Of stel ik mij nu aan? Het maalt maar door.

Radertjes

Het lot werkt ook niet mee. Bij het opnemen van de lichaamstemperatuur hoop ik dat hij eens boven de 38,0 graden uitkomt, want dan weet ik tenminste dat ik geen aansteller ben en mag ik van mezelf de GGD of de dokter bellen. Mijn temperatuur wiebelt al dagenlang tussen de 36,5 en 37,2. Soms even verhoging, geen koorts, en het maakt me gek, die onduidelijkheid. Ik sluit me op in huis, laat alleen mijn hond uit, loop met een grote boog om iedereen heen, en die radertjes in mijn hoofd blijven maar draaien en draaien en draaien. Er is veel waarmee ik kan leven, maar dit stuk van mijn ASS vervloek ik. Ik kan alleen maar hopen dat het niet iemands dood wordt.

Gepubliceerd door feniksveer

Feniksveer werkt als ervaringsdeskundige coach en blogt over haar leven met ASS en ADHD.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: